najważniejsze  rodzaje  płyt  meblowych

-    płyty wiórowe - ze specjalnie przygotowanego materiału pochodzenia naturalnego (sklejane z drobno pociętych patyczków i wiórów z różnorodnego drewna); właściwości: mają proste powierzchnie, nie wykrzywiaj ą się, są trwałe; zastosowanie: do produkcji większości mebli, zwłaszcza biurowych,

płyty wiórowe typu MDF - bardzo zagęszczona płyta wiórowa utwardzona żywicami, klejami; właściwości: bardzo twarda, odporna na wilgoć i czynniki mechanicznie; bardzo wytrzymała; elastyczna. Zastosowanie: np. spody szuflad.

płyty meblowa z litego drewna, rzadko używane do produkcji mebli biurowych. Bardzo drogie, a jednocześnie o mniejszej trwałości i odporności na zużycie. Jeśli stosowane, to jedynie ze względów prestiżowych. 2-3 razy droższe w stosunku do mebli z płyt wiórowych.

płyty pilśniowe - z bardzo drobno zmielonego i sprasowanego drewna; o różnych grubościach i twardości. Cienkie i twarde - nadają się na dna szuflad i tylne ścianki szafek, regałów i półek.

stosowane  w  branży  meblowej  okleiny

Melamina; tworzywo sztuczne a właściwie technologia zabezpieczania płyty wiórowej. Na płytę nanosi się rysunek przedstawiający jakiś wzór drewna, następnie utwardza się żywicami i wyciska odpowiednią matrycą.

Właściwości: bardzo trwała, odporna na działanie czynników mechanicznych pod warunkiem odpowiedniego zabezpieczenia kantów (obrzeży) odpowiednią taśmą PCV, lub fornirem.

Zastosowanie: dobrej jakości meble pracownicze.

Okleiny naturalne tzw. fornir, czyli cienko cięte płaty drewna, dopasowywane rysunkiem np. słojami i łączone (sklejane), a następnie naklejane na płytę meblową (najczęściej wiórową) i lakierowane.

Zastosowanie: dobrej jakości meble gabinetowe, menedżerskie, konferencyjne.

Wybarwienie: możliwe we wszystkich rodzajach drewna. W branży meblowej stosowane są głównie:

grusza (bardzo jasne),

wiśnia (to nie kolor wiśniowy; nie mylić z mahoniem),

buk (jaśniejsze od dębu),

mahoń (często też określany jako palisander; nie mylić z wiśnią; gros mebli gabinetowych - kolor uchodzący za prestiżowy),

orzech (głównie meble włoskie),

popiel,

antracyt (ciemnoszary).

Laminat (inaczej: postforming). Specjalny sztuczny kompozyt naklejany -podobnie jak fornir - na płytę. Właściwości: bardzo trwały i odporny na działanie różnorodnych czynników niszczących (mechanicznych, termicznych, chemicznych). Plastyczny. Zastosowanie: szczególnie w meblach kuchennych; także boksy kasowe, lady recepcyjne (możliwość kształtowania).

Folia. Tworzywo sztuczne podobne do melaminy, jednak nie zabezpieczane odpowiednimi warstwami żywic (ze względu na koszt). Właściwości: niezbyt trwałe (ulega zarysowaniem, rozpada się). Zaleta: 30-40 % tańsze niż melamina. Zastosowanie: bardzo tanie meble, najlepiej nie stosować, chyba że nas nie stać na nic innego.

Najpopularniejszym metalem stosowanym w branży meblowej jest stal (np. stal chromowana polerowana, stal perforowana - modne ostatnio wysłony biurek). Stosuje się także blachę tłoczoną (np. elementy narożnikowe), aluminium.

GRUBOŚĆ MATERIAŁU

Określanie grubości, wg której mają być wykonane poszczególne części mebli (np. blaty biurek, stołów i komód; fronty, ściany boczne i plecy szaf; półki; korpusy szafek) praktykowane jest najczęściej w milimetrach (mm).